Roma Mutlaka

Uzaklara inanmak istiyorum ben.Yaraca büyük olmanın geceden ağırcaYeşiline dönmenin mümkün olan tesellisine.Çünkü şafak mühürlü denizlere çarpıncaKanlı dolunaylara şahit kılıyor gözlerin beni.Ucuza sesler avuntularıyla sarıyor ruhumu.Keşkeler anlara dönmeden öpüyor denizleri.Bilmediğim hınçlara mermiler diziyorAvuçlarıma yangınlar düşüren zaman.Bir şehrin son yokuşunda ellerim cebimdeUzaklara inanmak istiyorum ben.