İkra

“Varlık dediğimiz şey, aslında tek bir ırmağın kollarıdır. Biz insanlar, o ırmağın kıyısında yürüyen damlacıklarız. Suyun kaynağını unuttukça kendimizi ayrı sanıyoruz. Oysa bütün ırmaklar sonunda denize döner ve deniz kaynağını hep hatırlar.”Kaz Dağları’ndan İran’a, oradan Petra’ya uzanan bu hikâye, yalnızca coğrafyalar arasında değil, insanın kendi iç dünyasına yaptığı derin bir yolculuğu anlatır. Kadim uygarlıklardan kalan izler, yıldızlarla kurulan gizemli bağlar ve çözülmeyi bekleyen bir mesaj… Hepsi, Deniz’i anlamı giderek derinleşen bir arayışın içine çeker.Bu yolculukta karşılaştığı insanlar –özellikle Darya– ona yalnızca geçmişin sırlarını değil, çok daha eski bir çağrının varlığını da hissettirir. Gerçek ile sezgi, bilim ile inanç, akıl ile kalp arasındaki sınırlar giderek silikleşirken, her cevap yeni bir sorunun kapısını aralar.Ve Deniz sonunda tek bir soruyla baş başa kalır:Aradığı şey gerçekten bir keşif mi, yoksa çoktan unuttuğu bir hatırlayış mı?