Evvel

Uykuyla uyanıklık arasında çekirdeksiz nar gibi geldin birden bire bu çarpan hangi saatin hızıdır her şey sen oluyorsun birden bire insan kime gitmeli tükenince ocağında yükselirken bacalar birden bire üç kadın aydınlık bir sofrada oturmuş bir damla suya dönüyorlar düşümde birden bire yürüyordum bir gün ikiz gibi sokakta bende bir olmuşuz seninle birden bire tebeşir çocuklar gibi çınçın ağızlı çemberler içinden ateşler çıkıyor birden bire biz ki uyumamışız hiç toprağın içinde duyulmaz bir yıkılış birden bire su nergisleri üstünde erciyes gölgesi ah omzumdan kuşlar fırlıyor birden bire düşündüm de en büyük hayret senmişsin yoluna başımı . koymuşum birden bire