Çile

Woolf’un Orlando’su tek bir şiir kitabı üzerinde birkaç yüzyıl boyunca çalışmıştı. Radikal bir estetiğin ancak tek bir eser üzerinde bütün bir ömür boyunca çalışıp sonuçta da sadece tam ve kesin bir sessizliğe, sözcük yokluğuna ulaşmakla tatmin olabileceğini hayal etmek de imkansız değildir. Tamamlanmış bir sessizliğin bir adım öncesindeyse, Ahmet Haşim’in Celcelutiyye’ye ideal bir şiir olarak işaret etmesi gibi, artık belirli anlamlardan çok müzik olarak seslere ve enigmatik amblemler olarak kelimelere yönelmiş arzu gelir. Neyse ki şair değilim ve bu kadar yüksek kriterler belirlemeyeceğim.